7 . فاصله انداختن بين پاها به اندازهء يك وجب . 8 . به قول مشهور ، نگاه‌كردن بين دو پا ؛ ليكن برخى ، بستن چشمها را درحال ركوع مستحب دانسته‌اند . برخى نيز قائل به تخيير بين نگاه كردن و بستن چشمها شده‌اند . 9 . تكرار ذكر ركوع و ختم آن به عدد فرد ، همچون سه ، پنج و هفت . 10 . خواندن دعاهاى وارد شده قبل و بعد از ذكر واجب ركوع . 11 . گفتن ذكر صلوات بر محمد و آل محمد قبل يا بعد از ذكر واجب ركوع . 12 . گفتن « سَمِعَ اللَّهُ لِمَن حَمِدَهُ » بعد از سر برداشتن از ركوع . 41 13 . بلند كردن دستها بعد از ركوع پس از ايستادن به قول گروهى ؛ مشهور آن را مستحب ندانسته‌اند . برخى تكبير را نيز با بلندكردن دستها ، مستحب دانسته‌اند . 42 14 . گذاشتن دستها بر روى رانها ( بالاى زانوها ) براى زن . 43 مكروهات : 1 . موازى يكديگر قرار ندادن گردن و پشت با فرو افكندن سر و كمان كردن پشت يا صاف كردن پشت و پايين انداختن سر و يا جلو دادن سينه و به داخل بردن پشت ، همچون زين اسب . 2 . چسباندن دستها به پهلو براى مرد . 3 . كمان كردن زانوها و عقب كشيدن پشت به تصريح برخى . 4 . نهادن دستها بر يكديگر و نيز بين زانوها . ظاهر كلام برخى حرمت آن است ( - - - ) تطبيق ) . 5 . خارج كردن دستها از آستين و قراردادن در زير لباس . 6 . تلاوت قرآن . 44 ديگر احكام : به قول مشهور ، درك ركوع امام جماعت يك ركعت محسوب مىشود . 45 همچنين به قول مشهور ، كسى كه در نماز جمعه به ركوع ركعت دوم نماز رسيده ، نماز جمعه را درك كرده و بايد ركعت دوم نمازش را خود بخواند . 46 به قول مشهور ، در نماز آيات به جماعت ، مأموم نمىتواند پس از ركوعِ نخست ؛ اعم از ركعت اول و دوم ، به امام اقتدا كند ؛ بلكه بايد قبل يا در اثناى اولين ركوع اقتدا نمايد . 47